ور هیچ نباشد ....

هشیار سری بود ز سودای تو مست

خوش آنکه ز روی تودلش رفت ز دست

بیتو همه هیچ نیست در ملک وجود

ور هیچ نباشد چو تو هستی همه هست

سعدی